Το Πασχαλινό μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη

Καταγραφω με ευλάβεια το μηνυμα του Πατριαρχη μας με την ευχη να τελεσει την επομενη Θεία Λειτουργία του ΠΑΣΧΑ στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.Οι ξενητεμενοι Ελληνες που τον εχουν Πνευματικο Πατερα αισθανονται μ'αυτα τα λογια πιο κοντα στην πατριδα.









Κωνσταντινούπολη
“Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά και περιπόθητα,

“Ιδού, ο χειμών παρήλθεν”, “ανέτειλε το έαρ” της σωτηρίας, “τα άνθη ώφθη εν τη γη, φωνή της τρυγόνος ηκούσθη, … αι άμπελοι κυπρίζουσιν, έδωκαν οσμήν”. Πάσχα ιερόν, άγιον, μέγα ανέτειλε και θάλπει, φωτίζει και λαμπρύνει τον κόσμον. “Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια”.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!



Ο Θεός, ο Απαθής, ο Αθάνατος, ο ωραίος Νυμφίος της Εκκλησίας, ο Κύριος ημών και Πρωτότοκος Αδελφός, και Φίλος Ιησούς Χριστός, “ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας”, την τρίτην ημέραν αφ’ ου από του ύψους του Σταυρού εξεφώνησε το “Τετέλεσται!”. Ο “άδης κάτωθεν επικράνθη συναντήσας” Αυτόν, διότι όχι μόνον κατήργησε το κράτος του και εκένωσε θεοπρεπώς τα σκοτεινά ταμεία του, χαρίζων ζωήν εις τους τότε ευρισκομένους εις τα μνήματα, αλλά και διότι χαρίζει ζωήν ατέρμονα και βεβαίαν ανάστασιν εις όλους όσοι μετά ταύτα, μέχρι και της συντελείας του αιώνος, θα πιστεύσουν εις Αυτόν, θα ζήσουν εν Αυτώ και θα κρατήσουν μέχρι τέλους την εις Αυτόν ομολογίαν και πίστιν. Ο Χριστός, “δικαιοσύνη εζωσμένος την οσφύν Αυτού και αληθεία ειλημένος τας πλευράς”, ηγέρθη εκ του Τάφου, “παγγενή τον Αδάμ αναστήσας ως φιλάνθρωπος”.

Ιδού, λοιπόν, αδελφοί αγαπητοί και τέκνα περιπόθητα, το κεφάλαιον της μεγάλης εορτής ημών και το κλίμα της ανοίξεως, την οποίαν εν έαρι καιρού ευαγγελίζεται η Εκκλησία εις την Οικουμένην. Ο βαρύς χειμών του θανάτου αποτελεί παρελθόν! Η παγερά τυραννία του διαβόλου ενικήθη κατά κράτος. Το φοβερόν βασίλειον του σκότους και της απωλείας διελύθη. “Ο Κύριος εβασίλευσεν, ευπρέπειαν ενεδύσατο”! Ειδομεν τον Ιησούν εθελουσίως, εξ άκρας αγάπης, πάσχοντα επί Σταυρού και θνήσκοντα και θαπτόμενον δι’ ημάς και δια την σωτηρίαν ημών. Τον προσεκυνήσαμεν ήδη Αναστάντα εκ νεκρών και, μαζί με τους Αποστόλους και τας Μυροφόρας, ηκούσαμεν από το άγιον στόμα Τουτο “Ειρήνη υμίν!” και το “Χαίρετε!”, και εχάρη η καρδία μας. Και “την χαράν ημών ουδείς αίρει αφ’ ημών”, διότι πλέον και ο ιδικός μας, ο προσωπικός ενός εκάστου, θάνατος, δυνάμει έχει καταργηθή. Αφ’ ου και εφ’ όσον και ημείς εσταυρώσαμεν το εν ημίν σαρκικόν φρόνημα του παλαιού ανθρώπου “συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις”, και “απεθάνομεν συν Χριστώ, πιστεύομεν ότι και (θα) συζήσωμεν” μαζί Του. Αφ’ ου “συνετάφημεν” μετά του Χριστού “δια του βαπτίσματος”, θα γίνωμεν “σύμφυτοι”, δηλ. μέτοχοι, και της Αναστάσεώς Του. Την αλήθειαν αυτήν διασαλπίζει ρητορικώτατα ο Θεολόγος Γρηγόριος, λέγων: “Χθες συνεσταυρούμην Χριστώ, σήμερον συνδοξάζομαι. Χθες συνενεκρούμην, συζωοποιούμαι σήμερον. Χθες συνεθαπτόμην, σήμερον συνεγείρομαι”. Το αιώνιον πρόβλημά μας, κατά ταύτα, το έλυσεν άπαξ δια παντός ο Αναστάς Κύριος. Η αγωνία μας έλαβε τέλος. “Ανέστη Χριστός, και ζωήν πολιτεύεται”! Εις το εξής, η Ζωή και η Ανάστασις ημών δεν είναι ζητούμενον, δεν είναι όνειρον, δεν είναι ουτοπία, αλλ’ είναι απτή και ψηλαφητή πραγματικότης. Πραγματικότης, η οποία έχει συγκεκριμένον πρόσωπον και όνομα: “το υπέρ παν όνομα” Ιησούς Χριστός, ενώπιον του Οποίου “παν γόνυ κάμψει επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων” και κάθε γλώσσα θα ομολογήση ότι Αυτός είναι ο μόνος Ζωοδότης και Κύριος, όστις ζη και βασιλεύει εις τους αιώνας, μοιραζόμενος εθελαγάθως την Βασιλείαν Του, την δόξαν Του και την κληρονομίαν του Πατρός Του, με όλους τους κοινωνούς του Σταυρού, του θανάτου και της Αναστάσεώς Του, ως “πρωτότοκος εν πολλοίς αδελφοίς”.

Αυτού δεόμεθα εκτενώς, από της μαρτυρικής ημών Πατριαρχικής και Οικουμενικής καθέδρας, όπως χαρίζη ειρήνην εις τον κόσμον, φωτισμόν αληθείας και δικαιοσύνης εις τα ψυχάς των ανθρώπων, υπομονήν και στηριγμόν εις κάθε δοκιμαζόμενον, γεύσιν σωτηρίας και ζωής αιωνίου εις πάντας τους πιστούς.

Αυτώ, τω Νικητή του θανάτου και αρχηγώ της ζωής, η δόξα, το κράτος, η τιμή και η προσκύνησις, συν των Πατρί και τω Αγίω Πνεύματι, εις τους αιώνας. Αμήν”.