Πως αλλοιώς θα μπορουσαν να χαρακτηριστουν οι Ελληνες πειρατες που σπασανε τασυστήματα ασφαλείας στο δίκτυο υπολογιστών του CERN και εισέβαλαν στο δικτυακό του τόπο;
Δεν εδρασαν σαν κοινοι πειρατες αλλα σαν κυριοι.
Μπηκαν μεσα, τους χαιρετισανε στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ, τους ειπαν να μην ανησυχουν και μετα τους πουλησανε και χαρη καταγραφοντας τα ασθενη σημεια του συστηματος ασφαλειας του δικτυακου τοπου.
Οπως εγραψαν και οι TIMES , ενω 4.000 και πλεον επιστημονες εψαχναν για την“μαύρη τρύπα”του συμπαντος, μια ομαδα Eλληνων, απογονοι των εφευρετων πριν 2.500 χρονια του πρωτου Υπολογιστη στον κοσμο (Μηχανισμός των Αντικυθήρων) βρηκαν την μαυρη τρυπα του ηλεκτρονικου υπολογιστη του CERN.
Ηταν ωρα να δειξουμε και εμεις οι Ελληνες οτι δεν υστερουμε σ'αυτο τον τομεα.
Τους δειξαμε ομως οτι αυτα που οι αλλοι τα κανουν με τροπο χυδαιο και βαρβαρο, εμεις τα κανουμε να φαινονται "κυριλέ".
Γεια σας, Πανος
10 σχόλια:
kalimeres panouli!!
fevgo ia Paris apo avrio mexri tis 6 octobri.
ta leme ston girismo.
kali epanodo su stin dimosia zoi.
panouli pou ise krimenos
Γεια σου φιλε.
Δεν ειμαι κρυμμενος αλλα ειμαι σε καταθλιψη.
Αποφασισα να απομονωθω γιατι διανυω μια περιοδο πολυ μελαγχολικη και ειμαι ψυχολογικα ευθραστος.
Καθε επαφη με το παρελθον η με την πατριδα με βαζει σε μεγαλη καταθλιψη.
Πεθανε ενας παιδικος φιλος σπαρτιατης συνομήλικος και κατι εσπασε μεσα μου.
Σου ζηταω συγνωμη που εχω διακοψει τις επαφες, αλλα εχω χρεος απεναντι στην γυναικα μου και στα παιδια μου που δεν φταινε τιποτα, να αντιδρασω και να μην νομιζουν οτι αντιπροσωπεύουν κατι τι δευτερευον για μενα.
Ελπιζω να μου περασει γρηγορα αν και αμφιβαλλω. Το ξερω οτι το παρελθον και τα παιδικα χρονια δεν ξαναγυριζουν αλλα δεν μπορω να ελεγξω τις αντιδρασεις μου.
Οπως θα ειδες γραφτηκα αμεσως στο Pageflakes και ελπιζω οταν θεραπευθω να το χρησιμοποιησω οπως του αξιζει. Παντως συγχαρητηρια, εκανες φοβερη δουλεια.
Ειλικρινα δικος σου, Πανος
na eisai kala
to xerw to provlima
oloi to pername krisi mesis ilikias
alla tha deis meta tha eisai sofoteros!!!
kalinixta kai kalh vdomada
Καλή εβδομάδα να έχετε, με ένα ποίημα από τον Λορέντζο Μαβίλη
Have a nice week, with a poem by Lorenzo Mavilis
LETHE
Fortunate are the dead who forget
the bitterness of life. When the sun sets
and dusk follows, do not weep for them,
no matter how deep your sorrow may be!
At such an hour the souls are thirsty and go
to οblivion's crystal-cold spring;
but the water will turn muddy,
if a tear is shed for them by the beloved.
And if they drink turbid water, they recall,
passing through fields of asphodels,
past sorrows that sleep within them.
If you cannot but weep, at sunset,
your eyes should lament for the living
who seek to forget, but cannot do so.
'Lethe', or 'Oblivion' is a pessimistic poem. Mavilis mingles in it the ancient Greek belief about the Underworld, so well described by Homer in the Odyssey (XXIV, 1-14), and the Modern Greek tradition about the Realm of the Dead. According to Homer, the Underworld is a vast field where the plant asphodel grows.
ΛΗΘΗ
Καλότυχ' οι νεκροί, που λησμονάνε
την πίκρα της ζωής. Όντας βυθίσει
ο ήλιος και το σούρουπο ακλουθήσει,
μην τους κλαις, ο καημός σου όσος και να 'ναι!
Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε
στης λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση.
Μα βούρκος το νεράκι θα μαυρίσει,
Σα στάξει γι' αυτές δάκρυ, όθε αγαπάνε.
Κι αν πιουν θολό νερό, ξαναθυμούνται
διαβαίνοντας λιβάδι' απ' ασφοδίλι,
πόνους παλιούς, που μέσα τους κοιμούνται.-
Α δε μπορείς παρά να κλαις, το δείλι,
τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν,
θέλουν -μα δε βολεί να λησμονήσουν.
Η "Λήθη" είναι απαισιόδοξο ποίημα. Ο Μαβίλης αναμειγνύει σ' αυτό την αρχαία ελληνική πίστη για τον Άδη, που με ενάργεια έχει περιγραφεί από τον Όμηρο στην Οδύσσεια (ραψ. κδ΄, 1-14), και την νεοελληνική παράδοση για τον Κάτω Κόσμο. Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο Άδης είναι ένα απέραντο λιβάδι γεμάτο με ασφοδέλους.
Have a nice weekend with an old song from Demi Roussos
It's five o'clock
and I walk through the empty streets
thoughts fill my head
but then still
No one speaks to me
My mind takes me back
to the years that have passed me by
(interlude)
It is so hard to believe
That it's me
that I see
in the window pane
it is so hard to believe
that all this is the way
that is has to be
It's five o'click
and I walk through the empty streets
The night is my friend
And in him
I find sympathy
And so I go back to the years that have to past me by
(interlude)
It is so hard to believe
That it's me
that I see
in the window pane
it is so hard to believe
that all this is the way
that is has to be
It's five o'click
and I walk through the empty streets
The night is my friend
And in him I find sympathy
He gives, gives me day
gives me hope
and a little dream too
Καλησπέρα Πάνο! Πολύ όμορφο και δυνατό το κείμενο!
Εμείς οι Σπαρτιάτες, τά 'χουμε αυτά, η σιωπή και η μοναξιά μας γιγαντώνει.
Πως είσαι τώρα; Μάλλον το περνάμε μαζί αυτό το "στρίμωγμα" σαν δίδυμα αδερφια! :)
Μέχρι την Κυριακή όμως ο ήλιος θα λάμπει και θα έχουν όλα ξεπεραστεί!
Αριστη διαγνωση αδελφουλα.
Στριμωγμα μεν, πιστη και υπομονη δε.
Αναρωτιεμαι, αν ειχαμε γεννηθή αιγωκαιροι αντι για διδυμοι, ετσι θα ειμαστουν;
Κυριακη ποιανου χρονου;
ipomoni adelfia i zoi sinexizete!!
filakia kai stous dio sas
Δημοσίευση σχολίου