Τα προγνωστικα επαληθευτηκαν. Σύμφωνα με τις προβλέψεις, το εργο "Τόνι Manero" του χιλιανου σκηνοθετη Pablo Larrain τιμήθηκε ως η καλύτερη ταινία της 26ης έκδοσης του κινηματογραφικου φεστιβαλ του Τουρίνου.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενος άνεργου ο οποιος ειναι ερωτευμένος με τον Τζον Τραβόλτα στην ταινία Πυρετός το Σαββατόβραδο (Saturday Night Fever). Το μόνο του όνειρο ήταν να τον ερμηνεύσει σε μια ταινία που παράγεται στη Χιλή. Πραγματι θα συμμετασχει στην επιλογή για τον καλύτερο Τόνι Manero της χώρας της Νότιας Αμερικής, αλλά χωρις να εχει την τύχη που ηταν σίγουρος οτι θα ειχει κερδίσει ασκωντας μεχρι και την χειρότερη βία εις βαρος ανθρώπων που είναι τριγυρω του.
Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο "Πρίγκιπα του Broadway», μία από τις καλύτερες αμερικανικές ταινίες που εχουμε δει σε αυτό το φεστιβάλ και που θυμιζει αορίστως τον Κασσαβέτη. Είναι εμπνευσμένη από την ιστορία ενος πλανοδιου μικροπωλητή με προελευση απο την Γκάνα που προσπαθεί να επιβιώσει από την πώληση απομιμήσεων προϊόντων, που παραγοννται απο μεγαλες φιρμες, στους δρόμους της Νέας Υόρκης.
Η Emmanuele Devos για τη βελγική ταινία "Non-dit" του Fien Troch εξελεγη ως η καλύτερη ηθοποιός, ενω ο Alfredo Castro για το ρόλο του πρωταγωνιστή στο Tony Manero κερδισε τον τιτλο του καλύτερου ηθοποιού.
Στην κατηγορια ιταλικου ντοκιμαντέρ, η κριτική επιτροπή επέλεξε "Napoli Piazza Municipio" του Bruno Olivero, ενώ το ειδικό βραβείο της κριτικης επιτροπης απονεμήθηκε στην «rata nece biti» (Δεν θα υπάρξει πόλεμος) του Daniele Gaglianone. Στην κατηγορια Ταινίας Μικpού Μήκους, το βραβείο ως η καλύτερη, πηγε στην "Σε οποιον ειναι ηδη νεκρος και σε οποιον πρόκειται να πεθάνει" σκηνοθετημενο απο τον Fulvio Pepe.
Ενα ειδικό βραβείο απονεμηθηκε στο "Ottana" του Peter Mele και μια ειδική μνεία για την ταινια "Η γιαγιά" του Massimo Mohammad Alim.
Για περισσοτερες λεπτομερειες οσον αφορα τις ταινιες επισκεφθητε το ακολουθο λινκ.
Γεια χαρα
2 σχόλια:
tixerouli..ides kammia tainia
eides tin Monica apo konta mipws???
Ειδα και πρεπει να πας να το δης και εσυ γιατι ειναι ενα νεο ειδος θριλλερ ψυχολογικου που αν σε εχω αναλυσει σωστα ειναι του γουστου σου, το εργο Helen των
Joe Lawlor e Christine Mollowy
αγγλο/ιρλανδων σκηνοθετων.
Αξιζει ομως και αυτο που κερδισε το οποιο θα το φερουν σιγουρα και στην Αθηνα.
Δεν ειδα την Μονικα αλλα ειδα κατι κορμαρες και κατι προσωπακια που αν δεν ημουνα 57 χρονων θα με βαζανε σε σκεψεις. Αλλα πρεπει να ειμα σοβαρος γιατι εχω κορη 30 χρονων. Γι'αυτο εχω ανακοινωσει επισημως οτι θαυμαζω γυναικες ανω των 45.
Καλη διασκεδαση.
Δημοσίευση σχολίου